|
Urodzony w 1950 roku w Przemyślu. Studia na Wydziale Grafiki w Katowicach, ASP w Krakowie. Dyplom w 1975 roku. Od 1977 roku jest pedagogiem tej uczelni. Obecnie jest profesorem na Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach.
Człowiek aktywny, budując swą tożsamość podejmuję wysiłek przekraczania tkwiącej w nim natury zwierzęcości. Przekroczenie strefy bierności i wejścia w doświadczenie prowadzi go do czynnej wymiany ze światem. Ogarnia przestrzeń, wypełnia czas,
które stają się dla niego ośrodkami spełnień i niepewności; wyznaczają rytm zmian, dojrzewania, kreacji. To "aktywne trwanie"
/jak powiedziałby Bergson/, prowadzące do ruchu i zmian, uruchamia w nim niekończącą się spirale kreatywnych działań, zagęszczając i intensyfikując życie, szukając sensu i miejsca w nim.
Mając świadomość tego, co było, świadomość tradycji i kultury przodków, doceniając wagę teraźniejszości, zawierzając intuicji
i postawie otwartej na to, co nadejdzie, człowiek- twórca wypełnia życie doświadczeniem, posiłkując się niejako trzema czasami. Twórca i twórczość zdolni są wykorzystywać trzy przestrzenie bytów: przeszłą, teraźniejszą i przyszłą do tworzenia przedmiotów idealnych, do "creatio ex nihilio".
/.../ Determinacja twórcza wynika z potrzeby zmian, jest następstwem ewolucyjności życia. Każda zmiana przypisana jest własnemu porządkowi, każdy porządek zagrożony niepokojem statyki, wymusza konieczność zmian, kierując go w nieznany obszar poszukiwań.
Rytm estetyczny w sztuce jako uporządkowana zmienność jest wytworem indywidualnych percepcji artysty. Jest on specyficznym, wyłącznym kodem autorskim, jakiego nie ma/ w takiej formie/ w kształcie genetycznym przedmiotu ani w naturze. Możemy powiedzieć, że rytm istnieje wszędzie tam, gdzie każdy krok do przodu jest podsumowaniem i wypełnieniem tego, co działo się przedtem, a każde spełnienie przesuwa dalej napięcie oczekiwania/.../.
Janus Karbowniczek
fragment tekstu "Emocja, rytm. harmonia" kwiecień 2006
            
|
